Wymaz GBS wykonuje się standardowo u wszystkich ciężarnych, w określonym oknie tygodniowym między trzydziestym piątym a trzydziestym siódmym tygodniem.
Posiew w kierunku paciorkowca grupy B jest częścią standardu opieki okołoporodowej w Polsce. Okno tygodniowe wynika z chęci uchwycenia statusu bakteriologicznego możliwie blisko porodu, bez zbyt dużego ryzyka zmiany kolonizacji między pobraniem a porodem.
Standardowy element opieki okołoporodowej
Badanie GBS jest standardem opieki okołoporodowej i powinno być wykonane u każdej ciężarnej między trzydziestym piątym a trzydziestym siódmym tygodniem ciąży. Wynik wpływa na sposób przyjęcia do szpitala, decyzję o profilaktyce antybiotykowej w trakcie porodu oraz monitoring noworodka po porodzie.
Wcześniejsze dziecko z chorobą inwazyjną GBS
Po urodzeniu dziecka, u którego rozwinęło się inwazyjne zakażenie GBS (po którym wymaganaby była hospitalizacja, leczenie antybiotykami), w kolejnej ciąży profilaktyka okołoporodowa jest wdrażana niezależnie od wyniku wymazu. Sam wymaz w 35–37 tygodniu wykonuje się zwykle dla pełnego obrazu, ale nie decyduje on o profilaktyce.
Bakteriuria GBS w tej ciąży
Wykrycie paciorkowca grupy B w posiewie moczu w trakcie obecnej ciąży (najczęściej w trzecim trymestrze) jest równoznaczne ze statusem GBS dodatnim. W takiej sytuacji wymaz w 35–37 tygodniu nie zmienia kwalifikacji do profilaktyki okołoporodowej, ale bywa wykonywany dla pełnego obrazu.
Poród przedwczesny przed wykonaniem wymazu
Jeśli rozpoczyna się poród przedwczesny przed 35 tygodniem ciąży (lub przed otrzymaniem wyniku wymazu), GBS traktuje się jak nieoznaczony i wdraża profilaktykę antybiotykową okołoporodową bez czekania na wynik posiewu. Decyzja należy do zespołu szpitalnego prowadzącego poród.
Pęknięcie pęcherza płodowego bez znanego wyniku
Odejście wód płodowych ponad 18 godzin przed porodem u pacjentki bez znanego wyniku wymazu GBS jest wskazaniem do profilaktyki antybiotykowej okołoporodowej. Wymaz w takiej sytuacji bywa pobierany przy przyjęciu do szpitala, ale wynik posiewu nie zdąży być dostępny przed porodem, dlatego decyzja zapada na podstawie obrazu klinicznego.
Niejednoznaczny lub utracony poprzedni wynik
Wymaz wykonany za wcześnie lub za późno (poza oknem 35–37 tygodnia), wynik posiewu niemożliwy do interpretacji lub utracony przez laboratorium. W takiej sytuacji wymaz powtarza się w odpowiednim oknie tygodniowym, jeśli czas to pozwala. Jeśli nie, sytuację traktuje się jak status GBS nieoznaczony.
Nosicielstwo GBS to nie choroba, a wynik dodatni nie oznacza zagrożenia dla pacjentki ani dla dziecka.
Paciorkowiec grupy B (Streptococcus agalactiae) jest naturalnym składnikiem mikrobioty u części dorosłych. Sam fakt nosicielstwa nie wymaga leczenia poza ciążą. Ryzyko związane z GBS dotyczy tylko sytuacji porodu i wczesnego okresu noworodkowego.
Nosicielstwo GBS
Obecność paciorkowca grupy B w pochwie lub odbycie u kobiety zdrowej, bez objawów zakażenia. Dotyczy około dziesięciu do trzydziestu procent ciężarnych. Kolonizacja może być przejściowa, trwała lub okresowa. Sam fakt nosicielstwa nie wymaga leczenia w trakcie ciąży, ponieważ paciorkowiec ponownie pojawia się w drogach rodnych po antybiotykoterapii. Leczenie ma sens tylko bezpośrednio w okresie porodu.
Choroba inwazyjna GBS u noworodka
Rzadkie, ale poważne zakażenie noworodka spowodowane przeniesieniem GBS od matki podczas porodu. Objawy mogą wystąpić w pierwszych dobach życia (postać wczesna) lub w pierwszych miesiącach (postać późna). Profilaktyka antybiotykowa w trakcie porodu u kobiet z dodatnim GBS znacząco zmniejsza ryzyko postaci wczesnej. Postać późna ma inną patogenezę i profilaktyka okołoporodowa wpływa na nią w mniejszym stopniu.
Sam fakt wyniku dodatniego GBS nie wymaga zmiany planu ciąży ani porodu, nie jest przeciwwskazaniem do porodu siłami natury, nie wymaga cięcia cesarskiego. Zmianą jest jedynie decyzja o profilaktyce antybiotykowej podczas porodu (zwykle penicylina dożylnie, w razie alergii inny lek), wdrażanej w trakcie czynnej fazy porodu. Wynik dodatni nie wymaga też zmiany trybu wizyt ani dodatkowych badań.
Sześć etapów od umówienia wymazu do wykorzystania wyniku przy porodzie.
Sam wymaz jest krótki i nieinwazyjny, ale jego prawidłowe wykonanie ma znaczenie dla wiarygodności wyniku. Pobranie powinno dotyczyć zarówno pochwy, jak i odbytu, ponieważ obie te lokalizacje mogą być źródłem kolonizacji.
Umówienie wymazu w odpowiednim oknie
Wizytę z wymazem GBS planuje się między 35+0 a 37+0 tygodniem ciąży. Wcześniej niż 35 tydzień wynik może nie odzwierciedlać statusu w momencie porodu, później niż 37 tydzień istnieje ryzyko, że poród zacznie się przed otrzymaniem wyniku posiewu. Optymalne okno to 35–36 tydzień.
Brak specjalnego przygotowania
Pacjentka nie wymaga specjalnego przygotowania do wymazu. Można jeść normalnie, brać codzienne leki. Warto unikać irygacji pochwy, stosowania środków antyseptycznych dopochwowo i stosunków seksualnych przez kilka dni przed wymazem (mogą wpływać na wynik posiewu).
Pobranie wymazu
Wymaz pobiera się jałową wymazówką, kolejno z dolnej części pochwy (bez wprowadzania wziernika, by pobrać materiał z miejsca naturalnej kolonizacji) i z odbytu. Można też wykonać samodzielnie pod kierunkiem lekarza (są dostępne protokoły samopobierania, akceptowane jako równoważne medycznemu pobraniu). Procedura zwykle nieinwazyjna, krótka.
Hodowla w laboratorium mikrobiologicznym
Materiał posiewa się na specjalne podłoże selektywne, ułatwiające wzrost paciorkowca grupy B. Hodowla trwa zwykle dwa do pięciu dni. W razie wzrostu paciorkowca wykonuje się dodatkowe testy potwierdzające. Wynik nie obejmuje antybiogramu, ponieważ profilaktyka okołoporodowa stosuje standardowe leki niezależnie od oznaczenia wrażliwości (z wyjątkiem alergii u matki).
Odbiór wyniku i adnotacja w karcie ciąży
Wynik dostępny jest zwykle po pięciu do siedmiu dniach roboczych. Wynik wpisuje się do karty ciąży, ze szczególnym oznaczeniem (zwykle widocznym napisem). Pacjentka powinna zabrać kartę ciąży na izbę przyjęć podczas porodu, by zespół szpitalny mógł podjąć decyzję o profilaktyce na podstawie aktualnego wyniku.
Postępowanie podczas porodu
U kobiet z dodatnim wynikiem GBS zespół szpitalny wdraża profilaktykę antybiotykową dożylnie podczas porodu, zwykle co cztery godziny od momentu początku czynnej fazy porodu do urodzenia dziecka. U kobiet z wynikiem ujemnym profilaktyka nie jest stosowana. Decyzja w szpitalu należy do zespołu prowadzącego poród.
Przed badaniem - odpowiedzi na typowe pytania.
Czy mogę pobrać wymaz GBS sama?
Tak. Samodzielne pobranie wymazu, zgodnie z instrukcją przekazaną przez lekarza, jest uznawane za równoważne pobraniu w gabinecie. Część pacjentek preferuje samodzielne pobranie ze względu na komfort. Wymaga jednak otrzymania zestawu pobierczego od lekarza i dokładnego stosowania się do instrukcji co do miejsca i sposobu pobrania.
Czy GBS dodatni oznacza, że trzeba przyjmować antybiotyk już w ciąży?
Nie. Wynik dodatni nie jest wskazaniem do leczenia w trakcie ciąży, ponieważ paciorkowiec grupy B ponownie pojawia się w drogach rodnych po antybiotykoterapii. Antybiotyk podaje się dożylnie podczas porodu, w sposób ciągły, by uzyskać stężenie w krwi noworodka w momencie przejścia przez kanał rodny. Wcześniejsze leczenie nie ma znaczenia profilaktycznego.
Czy GBS dodatni oznacza, że muszę mieć cięcie cesarskie?
Nie. Wynik dodatni nie jest wskazaniem do cięcia cesarskiego. Większość pacjentek z dodatnim GBS rodzi siłami natury, z profilaktyką antybiotykową dożylnie. Cięcie cesarskie planowe wykonane przed pęknięciem pęcherza płodowego nie wymaga profilaktyki GBS, ponieważ kontakt noworodka z drogami rodnymi nie zachodzi.
Co jeśli mam alergię na penicylinę?
Wtedy podczas porodu stosuje się alternatywny antybiotyk, dobrany zgodnie z protokołem szpitalnym, na podstawie historii alergicznej (np. cefalozolinę, klindamycynę, wankomycynę). Warto wcześniej omówić alergię z lekarzem prowadzącym i zaznaczyć ją w karcie ciąży, by zespół szpitalny miał gotowy plan postępowania. W razie ciężkiej alergii lekarz może zlecić wcześniejszy antybiogram.
Czy wynik z wymazu sprzed kilku tygodni jest wiarygodny w dniu porodu?
Wymaz wykonany w 35–37 tygodniu jest uznawany za wiarygodny dla porodu w terminie. Status GBS może się zmieniać w czasie (paciorkowiec pojawia się i znika), ale w przedziale do pięciu tygodni od wymazu wartość prognostyczna jest wystarczająca dla decyzji o profilaktyce. Powyżej pięciu tygodni od wymazu standardowo rozważa się powtórzenie posiewu.
Czy GBS to to samo co paciorkowiec, na który mam chorobę gardła w przeszłości?
Nie. Streptococcus agalactiae (GBS, grupa B) jest innym gatunkiem niż Streptococcus pyogenes (grupa A), wywołujący anginy paciorkowcowe i niektóre choroby skórne. To dwa różne bakterie, mimo podobnej nazwy. Wcześniejsze epizody anginy nie wpływają na wynik wymazu GBS, leczenie również jest niezależne.
Czy mam wymaz wykonać u lekarza prowadzącego, czy mogę gdzie indziej?
Wymaz GBS może być wykonany u lekarza prowadzącego, w gabinecie ginekologicznym, w punkcie pobrań laboratorium mikrobiologicznego z odpowiednim wskazaniem. Najważniejsze jest, by wynik trafił do karty ciąży i był dostępny w momencie porodu. Praktycznie najwygodniejsze jest pobranie u lekarza prowadzącego, podczas planowej wizyty w 35–37 tygodniu.
Jak długo czeka się na wynik?
Hodowla bakteriologiczna trwa zwykle od trzech do siedmiu dni. Wynik dostępny jest najczęściej po pięciu do siedmiu dni roboczych. Warto pobrać wymaz wcześniej niż w samym 37 tygodniu, by mieć wynik w karcie ciąży zanim zacznie się poród. Pobranie w 35 tygodniu daje komfortowy zapas czasu.
Dlaczego Klinika Słowiańska w Poznaniu?
Klinika Słowiańska w Poznaniu zapewnia kompleksową opiekę w obszarze ginekologii, endokrynologii, leczenia menopauzy, płodności, metabolizmu, zdrowia intymnego, trychologii oraz medycyny estetycznej i regeneracyjnej. W jednym miejscu współpracują ginekolodzy, endokrynolodzy, specjaliści medycyny estetycznej, chirurdzy i dietetycy, dzięki czemu pacjent nie jest kierowany między niezależnymi gabinetami, a diagnostyka i leczenie mogą być prowadzone według wspólnego planu.
Opiekę rozpoczynamy od szczegółowego wywiadu i diagnostyki dopasowanej do zgłaszanych problemów. W zależności od potrzeb może ona obejmować m.in. badania hormonalne, analizę składu ciała, trichoskopię, ocenę skóry za pomocą VISIA Canfield lub Dermalab Cortex oraz diagnostykę ginekologiczną. Na podstawie wyników lekarz przygotowuje indywidualny plan terapii, który może łączyć leczenie farmakologiczne, opiekę ginekologiczną i endokrynologiczną, wsparcie dietetyczne oraz zabiegi regeneracyjne.
W Klinice Słowiańskiej w Poznaniu leczymy przyczynę problemu i równocześnie zajmujemy się jego konsekwencjami. Dotyczy to m.in. menopauzy, PCOS/PMOS i zaburzeń hormonalnych, niepłodności, insulinooporności, otyłości, trądziku hormonalnego, łysienia androgenowego, chorób tarczycy, suchości pochwy oraz zmian po ciąży. Terapia nie kończy się na pojedynczej konsultacji lub zabiegu — obejmuje monitorowanie efektów, wizyty kontrolne i korygowanie planu leczenia wraz ze zmianą potrzeb pacjenta.
Powiązane usługi
Poradnik
Krótkie opracowania, które pomagają zrozumieć kontekst choroby i terapii – bez zastępowania konsultacji w gabinecie.
Umów indywidualną konsultację w gabinecie lub online
Spokojna rozmowa. Precyzyjna diagnostyka. Plan terapii dostosowany do Ciebie.



